Patroclos

Zo... na 3 maanden zomervakantie, is het nieuwe academiejaar aangebroken. Eindelijk, zou ik zo durven zeggen. Hoewel deze vakantie zeker zijn momenten had, heeft zij ook zeker een danig gebrek aan momenten gehad... het vakantiewerk dat 2 weken langer dan verwacht bleef duren, en in het algemeen, de ongemene lengte van het alles. Dit was mijn eerste eerste-zit ooit, en hoewel ik in mijn 1ste kan mijzelf de dure eed had gezworen: "never again", was deze zomer op het einde ongemeen langdradig. Ik keek uit naar het begin van het academiejaar: het opnieuw beginnen van het studentenleven, het verwijlen in Antwerpen stad... heck, ik keek feitelijk zelfs uit naar de lessen.

 

De uiteindelijk keuze is vorige week woensdag gevallen. Na alles goed overwogen te hebben, hebben we uiteindelijk toch maar besloten om ons een jaartje bezig te houden met een GAS in de Communicatiewetenschappen. Van alle richtingen had het de meeste eigenschappen die ik in een aanvullende studie zocht: interessante vakken en een sexy nieuw gebouw. Het is misschien niet de meest toekomstgerichte richting, maar daar heb ik om het zo te zeggen, toch wel een beetje lak aan.

 

Met dit academiejaar is echter nog meer aan de hand. Ik ga, na de smaak te pakken te hebben gekregen in Zweden, terug op kot. Op de peda, meerbepaald, en op de feitelijk absoluut HEERSENDE gang 701-708. Er zitten de meest coole mensen die een mens zich zou willen kunnen voorstellen. En slechts weinigen onder hen verstaan de subtiele kunst van het pannekoeken bakken. Which is where I come in... I presume.

 

Vandaag mochten we voor het eerst de kamer betrekken, overnachten was nog niet aan de orde, maar het overgrote deel van mijn rommel er zetten was dat wel. Een kamer op de 7de verdieping was een bijzonder exitant vooruitzicht voor mij, omdat de hogere verdiepingen van de peda een van de meer interessante uitzichten heeft die een mens zich zou kunnen wensen. We moeten echter eerlijk zijn, de kamer zelf is nie de meest vette. De peda dateert van 1970, en dat merkt men. De muren hebben een kleur die ik enkel kan omschrijven als "lagere school"-geel, het vasttapijt is... bespikkeld, at best, en de kasten en houten 'afwerking' is bijzonder afgesleten. En toch ga ik het er best wel naar mijn zin hebben. Ik heb voldoende rommel (vlaggen, posters, zetels,...) bij om er voldoende van mezelf in te leggen, als ik een bijzonder hovaardige en al bij al weerzinwekkende zinswending bij mag betrekken.

 

Man, wat heb ik een hekel aan die laatste zin van mij. But anywho, Erik vertrekt morgen op kot. May we wish him Godspeed.

 

Erik is afgestudeerd als Licentiaat in de Germaanse Taal- en Letterkunde. Fantastisch,kan men daarop zeggen. Jubilations, is een andere manier om het te adresseren. En, hetgeen wat Erik persoonlijk minder apprecieert: "en wat gaat ge nu doen".

 

Erik is nog niet bereid om het studentenleven vaarwel te zeggen. Hij heeft daar diverse redenen toe, zoals doorhebben dat de wereld buiten niet aardig is voor Licentiaten in de Germaanse Taal- en Letterkunde, bijvoorbeeld. Er moet dus nog iets gevonden worden om Erik een jaartje bezig te houden.

 

1. EKA: CHECK

2. Kot: CHECK

3. Studierichting: DAMN

 

Niet dat de mogelijkheden niet legio zijn. Nuja, Antwerpen heeft nu ook weer niet zo'n rijke traditie aangaande aanvullende studies maar goed, er zijn toch genoeg dingen die Erik eventueel zouden kunnen interesseren. En dan begint het moeilijk te worden, want elke studierichting die ik tot hiertoe aanraak, verliest veel van zijn glans. Misschien heeft u wel zin in een klein overzicht? U hebt toch al zover gelezen, dit kan er zeker nog wel bij.

 

1. Meertalige Zakelijke Communicatie:

Dit was de richting waarmee ik het hele jaar liep te dwepen. Dit zou iets voor mij zijn, dit zou hetgeen zijn wat van mijn Germanistendiploma iets sexy en gewild zou maken. GELD zou BINNENSTROMEN. Tot ik wat opzoekingswerk begon te doen, en vaststelde dat de richting op zich veel minder voorstelde dan wat ze ons zouden willen doen geloven. Tot hiertoe ben ik nog niemand tegengekomen die deze richting gevolgd heeft en er één positief woord over heeft kunnen zeggen.

 

2. MaNaMa Communicatiewetenschappen:

Standaardreactie van menig communiecatiewetenschapper: "WATTE? OP ÉÉN JAAR?" Gevolgd door verbolgen wegrennen of het eisen van een pint. Het lijkt inderdaad te goed om waar te zijn, Master in de Communicatiewetenschappen, na één jaar? Het addertje komt vrij snel naar boven: Communicatiewetenschappen blijkt niet echt een meerwaarde te bieden op een cv, indien je het naast Germaanse zou leggen. (Begrijp me niet verkeerd, communicatiwetenschappers, ik bedoel dat men mij als germanist niet sneller zal aannemen vanwege deze extra master.) Interessant voor persoonlijke verruiming dat wel, het zou van mij een beter mens maken. Maar tegen welke PRIJS?

 

3. MaNaMa Maritieme Wetenschappen:

Nieuwkomer in de hitparade van richtingen waar Erik over denkt. Deze jonge dynamische richting lijkt een aantal streepjes voor te hebben op de anderen. Deze wordt bijvoorbeeld gegeven vanuit de faculteit TEW, die men doorgaans associeert met POEN en GELD verdienen. Alleen is het maar zeer de vraag, of deze richting wel voorzien is op een argeloze germanist als ik. Stort ik me niet in  mijn ongeluk bij vakken als Haven- en Transporteconomie (ofzoiets).

 

Tussen deze drie lijkt het vooralsnog te gaan... het belooft een bitsige strijd te worden. Maar om met een vrolijke noot te eindigen, BEHOLD, een extract uit The Hitchhikers Guide to the Galaxy.

 

The history of every major galactic civilisation has passed through three distinct and recognisable phases: those of survival, inquiry, and sophistication. Otherwise known as the ‘How’, ‘Why’, and ‘Where’ phases. For instance, the first phase is characterised by the question: “How can we eat?” The second by the question: “Why do we eat?” And the third by the question: “Where should we have lunch?” The history of warfare is similarly subdivided though here the phases are retribution, anticipation, and diplomacy. Thus, retribution: “I’m going to kill you because you killed my brother.” Anticipation: “I’m going to kill you because I killed your brother.” And diplomacy: “I’m going to kill my brother and then kill you on the pretext that your brother did it.”

Iggy Pop, as heard in Mogwai - Punk Rock

 

heerserij, het moet gezegd worden.

Titel zegt in feite het meeste van de informatie die ik wou overbrengen. Extra is echter dat ik af en toe mijn fototoestel meehad, en af en toe wat foto's hebben durven weten te pakken... of anderen weten te laten pakken.

 

Anywho, wat ik dus hier probeer over te brengen is dat er wat nieuwe foto's bijstaan. Niet overdreven veel, want uiteindelijk kent men in de middelmaat zijn... of wacht, in mate kent men...

 

Ok het is overduidelijk een beetje laat aan't worden voor Erik, mss moest 'm toch maar z'n bed in kruipen. Maar neit voordat dit geplaatst is en de foto's er staan.

 

ANYWHO, klik op Foto's!

blatant geript van BreeZe haar blogstijl... meh, sue me. Dit nummer heerst te genadeloos om het achter te houden.

 

 

Disarm you with a smile
And cut you like you want me to
Cut that little child
Inside of me and such a part of you
Ooh, the years burn

I used to be a little boy
So old in my shoes
And what I choose is my choice
What’s a boy supposed to do?
The killer in me is the killer in you
My love
I send this smile over to you

Disarm you with a smile
And leave you like they left me here
To wither in denial
The bitterness of one who’s left alone
Ooh, the years burn
Ooh, the years burn, burn, burn

I used to be a little boy
So old in my shoes
And what I choose is my voice
What’s a boy supposed to do?
The killer in me is the killer in you
My love
I send this smile over to you

The killer in me is the killer in you
Send this smile over to you
The killer in me is the killer in you
Send this smile over to you
The killer in me is the killer in you
Send this smile over to you

 

 

In de loop van de nacht zullen foto's van de schitterende Straatburgreis op de space verschijnen... stay tuned, onderwijl.

In de bijzonder nabije toekomst zoekt EKA nog eens Straatsburg op. En ik ga erbij zijn, HA!

 

Dus, binnenkort te verwachten alhier, nieuwe uitzonderlijk stoere foto's.

 

Chris Woddle!

A website is a wonderfull new invention, which allows to share with the world what you had for breakfast this morning, without all that tedious mocking about in the postal system.